Klub Hull City A.F.C. powstał w 1904 roku. Jego Największy sukces ligowy przypadł na rok 1910, kiedy to The Tigers byli o krok od awansu do najwyżej ligi rozgrywek. Zabrakło im jednego punktu do drugiego zespołu w tabeli - Oldham Athletic. W rozgrywkach pucharowych największym wyczynem Tygrysów było dotarcie do półfinału FA Cup w roku 1930. Najgorsza era przypadła w roku 1990, kiedy to klub mógł zostać wyrzucony z rozgrywek ligowych poprzez liczne długi. Na szczęście w roku 2001 klub znowu zaczął się liczyć w wyższych rozgrywkach, osiągając dwa awanse z rzędu pod wodzą Petera Taylora.

1986 - 1991: Życie w Second Division.
Hull awansowało do Second Division w 1986 roku pod wodzą Briana Hortona, gdzie utrzymywali sie przez 5 sezonów po czym spadli, a nowym managerem został Terry Dolan.

1991 - 1996: Spadek ligę niżej.
Swój pierwszy sezon w Third Division klub uplasował się na 14 pozycji w tabeli. Po tym sezonie zmieniona została nazwa ligi, która brzmiała League Division Two. W następnych sezonach eksperci jednogłośnie twierdzili, że Tygrysy spadną jeszcze niżej, czyli do Division Three. Dolan nie poddawał się i przez następne dwa sezony Hull City wywalczyło miejsca w połowie tabeli. Zniżka formy przyszła w sezonie 1995/1996, kiedy to Tygrysy spadły do Division Three.

1997 - 2001: Walka o przetrwanie.
Dolan został zwolniony z powodu słabej gry zespołu, który nie mógł zająć wysokiego miejsca w Division Three. Nowym managerem drużyny Hull został Mark Hateley i właśnie w tym samym czasie zaczęły się problemy finansowe klubu. Brak funduszy prognozował jeszcze gorsze czasy dla Hull City. Komisja sportowa bacznie przyglądała się klubowi i gdyby nie szybkie zmiany oraz przypływ gotówki klub zostałby rozwiązany lub zdegradowany. Hateley również miał problemy z zajęciem wysokiego miejsca w tabelki, więc zrezygnował w 1998roku. Został on zastąpiony 34letnim graczem Warrem Joyce, który cudem zdołał utrzymać zespół w Division Three. Fani Tygrysów nazywają ten sezon "Wielka ucieczką". Po tym wydarzeniu nieoczekiwanie Joyce został zwolniony, a do klubu przyszedł doświadczony Brian Little, który tchnął nowe życie w drużynie, co poskutkowało zajęciem 6 miejsca w tabeli. Niestety już w półfinałach ponieśli klęskę i musieli poczekać kolejny rok na awans. Klub został przejęty przez miasto, a do kasy wpłynęła gotówka. Fani The Tigers nie musieli już się obawiać o rozwiązanie lub zdegradowanie swojego ukochanego klubu.

2002 - 2006: Podnosząc się z popiołów.
Nowy prezes Adam Pearson zdołał pozyskał dodatkowe fundusze na rzecz klubu, a za cale postawił sobie natychmiastowy awans ligę wyżej. Hull zajmowało 3 miejsce w tabeli i wszystko wskazywało na to, że wreszcie Tygrysy w przyszłym sezonie zagrają w Division Two, lecz niespodziewanie dwa miesiące przed sezonem Little bez wyjaśnień odszedł z klubu. Nowym managerem został Jan Mølby, który nie zdołał dorównać Little'owi i utrzymać tak dobrego miejsca w tabeli. Tygrysy zakończyły sezon na 11 miejscu zawodząc swoich wiernych kibiców. W sezonie 2002/2003 Hull City było przez wszystkich uważane za kandydata do awansu, niestety Jan Mølby ponownie nie dawał sobie rady z drużyna, która z kandydata do awansu stała się niemalże kandydatem do spadku. W październiku Mølby zostaje zwolniony.
Nowym managerem The Tigers został Peter Taylor, który przyszedł do klubu w grudniu 2002 roku. W tym samym czasie czasie Hull przeniosło się po 56 latach z Boothferry Park na nowoczesny stadion - KC Stadium. To wydarzenie miało zapoczątkować nową era w historii klubu. Drużyna Hull City w dwa sezony awansowała dwie ligi wyżej, by już w 2005 roku znaleźć się w The Champioship. Sezon 2005/2006 zakończyli na 18 miejscu z dorobkiem 52 punktów.

2007 - 2009: Pierwszy awans do Premiership.
Przed sezonem szanse na awans były nikłe, specjaliści wróżyli nam miejsce w dolnej części tabeli, po tym jak sezon wcześniej szczęśliwie się utrzymaliśmy. Początek sezonu Hull grało w kratkę, lecz to nie zniechęciło graczy Tygrysów. Phil Brown w trakcie sezonu pozyskał takich graczy jak: Henrik Pedersen, Fraizer Campbell, Caleb Folan czy Jay-Jay Okocha. Do samego końca Hull walczyło o bezpośredni awans do Premiership, lecz w ostatniej kolejce przegrali z Ipswich, co dało grę w barażach. Przeciwnikiem Hull w barażach było Watford. Pierwsze spotkanie Hull wygrało na wyjeździe 2-0 po bramkach Barmby'ego i Windassa. Drugie spotkanie Tygrysy wygrały 4-1 po bramkach Barmby'ego, Folana, Garcii oraz Doyle'a. Finał baraży został rozegrany na nowym Wembley, a naszym przeciwnikiem było Bristol City. Zwycięstwo w tym historycznym meczu dał nam Dean Windass, który pięknym wolejem strzelił bramkę na wagę pierwszego awansu do Premiership.
W najwyższej klasie rozgrywkowej po wspaniałym początku sezonu Hull zajmowało wysoką pozycję w tabeli, by ostatecznie skończyć sezon na 17 miejscu. Cel jakim było utrzymanie został osiągnięty.