Imię i Nazwisko: Ian Goodison
	Data urodzenia: 21.11.1972
	Miejsce urodzenia: Kingston, Jamajka
	Narodowość: Jamajczyk
	Pozycja: Obrońca
	Występy: 70
	Gole: 1
	Lata: 1999-2002

	Imię i Nazwisko: Theo Whitmore
	Data urodzenia: 05.08.1972
	Miejsce urodzenia: Montego Bay, Jamajka
	Narodowość: Jamajczyk
	Pozycja: Pomocnik, Napastnik
	Występy: 77
	Gole: 9
	Lata: 1999-2002

Ian Goodison urodził się 21 listopada 1972 roku w Kingston na Jamajce, natomiast Theodore Whitmore na świat przyszedł tego samego roku, lecz 5 sierpnia w Montego Bay, również na Jamajce.

Jeśli chodzi o legendy to przeważnie pamięta się o pojedynczych zawodnikach, ale wybranie tylko jednego z nich byłoby nie fair. Tym razem wspomnimy o duecie, który był ulubieńcem kibiców w czasach, kiedy u nas występowali.

Ich historia zaczyna się we Francji, rok przed przejściem do Hull City, kiedy to w 1998 roku Jamajka jako pierwszy zespół anglojęzyczny z Karaibów awansował do Mistrzostw Świata. Pomocnik, Theodore "Tappa" Whitmore i obrońca, Ian "Pepe" Goodison byli integralną częścią zespołu "Reggae Boyz". Po porażkach z Chorwatami i Argentyńczykami, Jamajka pożegnała się z Mistrzostwami Świata we Francji w 1998 roku, ale na pożegnanie z turniejem wygrała 2:1 z Japonią, a jedną z bramek zdobył "Tappa".

Obaj przeszli do Tygrysów w październiku 1999 roku. Niewątpliwie na początku lepsze wrażenie zrobił Theo Whitmore, który dobrze zagrał w debiutanckim meczu przeciwko Macclesfield na wyjeździe w FA Cup. Następnie 3 dni później w lidze przeciwko Rochdale zdobył bramkę. Obaj w sezonie 1999/2000 rozegrali po 23 mecze, ale ich dostępność dla menedżera, Warrena Joyce'a była ograniczona, ponieważ jego 2 nowych zawodników miało swoje obowiązki reprezentacyjne. Whitmore znakomicie panował nad piłką i miał wielki talent, a jego gra przynosiła radość wszystkim kibicom. Klub z Premier League, Coventry City za drugiego Jamajczyka oferowało 1.5 miliona funtów, lecz transfer nie doszedł do skutku. W istocie rzeczy, Goodison nie błyszczał w swoim pierwszym sezonie dla Tygrysów. Często grał jako prawy skrzydłowy, ale również grywał jako środkowy obrońca i na Boothferry Park charakteryzował się twardą walką, co pokazywało, że szybko dostosował się do warunków gry w Anglii.

To wszystko miało zmienić się w następnym sezonie i tak było, kiedy to zaczęli grać coraz lepiej. Goodison stał się wiodącym zawodnikiem na pozycji środkowego obrońcy, tworząc bardzo dobry duet z Justinem Whittle - tylko Brighton w tamtym sezonie straciło mniej bramek w sezonie. Whitmore zaczął częściej trafiać do bramki rywala i w tym sezonie zdobył 5 goli, a ostatnie miało miejsce podczas spotkania z Darlington.

W styczniu tego samego sezonu Hull City przechodziło kryzys finansowy. Dyrektor klubu przyznał, że byłby "szalony", gdyby nie przyjął znacznej oferty za Whitmore'a i wyglądało na to, że wkrótce się taka pojawi. Jednak kilka dni później to wszystko zeszło na drugi plan, kiedy to 29 stycznia do klubu dotarła wiadomość, że Jamajczyk przebywający na zgrupowaniu reprezentacji, został ranny w wypadku samochodowym. Jego kolega z zespołu, Steve "Shorty" Malcolm zginął w tej katastrofie, a Whitmore jeszcze przed końcem sezonu rozegrał 5 spotkań. Goodison razem z City zaliczył udane występy w fazie Play-Off ligi, a także sięgnął po klubową nagrodę Piłkarza Roku. Jego niezwykła pewność w sztuce gry defensywnej, była mieszanką spokoju i starego stylu, który wciąż był użyteczny i który pozwalał podjąć każde wyzwanie na boisku. Dzięki swoim umiejętnością był dużą podporą na boisku.

Klub przejął Adam Pearson przed rozpoczęciem sezonu 2001/2002 i chciał zrobić miejsce dla nowych zawodników. W tym celu wystawił niektórych piłkarzy na listę transferową. W tej grupie znalazł się Theo Whitmore, jednak z biegiem czasu menedżer Hull, Brian Little zmienił na jego temat zdanie, po tym jak pokonał wszystkie trudności i pokazywał się z bardzo dobrej strony co spowodowało, że został usunięty z listy transferowej. W meczu otwarcia wszedł z ławki rezerwowych i zdobył bramkę przeciwko Exeter. Następnego miesiąca Ian Goodison został ranny w wypadku motocyklowym i przez miesiąc leżał w szpitalu na Jamajce. Po powrocie wraz z Whitmore dostał propozycję przedłużenia swojego kontraktu z Tygrysami, ale obaj odmówili i tuż przed rozwiązaniem z nimi kontraktu stosunki z nowym prezesem klubu znacznie się popsuły.

To był smutny koniec "Jamaican dream" w Hull City, ale klub nie był w stanie ich zatrzymać. Obaj pozostawili po sobie ślad w księdze rekordów klubu jako zawodnicy, którzy rozegrali najwięcej spotkań w swojej reprezentacji. W całym sezonie 2001/2002 Whitmore rozegrał 28 meczy, natomiast Goodison 26 meczy i ponad 100 meczy dla swojej reprezentacji w całej swojej karierze.

Whitmore powrócił do Wielkiej Brytanii rok później, przechodząc do Scottish Premier League do zespołu Livingston, a Goodison przeniósł się do zespołu byłego menadżera Hull City, Tranmere Rovers. Po krótkim epizodzie w Szkocji ponownie dołączył do Whitmore'a i razem reprezentowali barwy Tranmere. W grudniu 2004 roku powrócili na KC Stadium, ale już by nie grać w barwach Tygrysów. Ich zespół przegrał to spotkanie 6:1, ale kibice owacyjnie ich powitali i pożegnali.

Nieco rok później "Theo" odszedł z klubu, ponieważ nie grał już w pierwszym zespole, a Goodison został w klubie nawet odejściu Little'a.